Skip to main content
Uśmiechnięta uczennica Maple Bear w czerwonej koszulce biega po sali gimnastycznej w międzynarodowej szkole w Katowicach, wspierając fundament nauki przez ruch.

Ruch bywa traktowany jako przerywnik w planie dnia. Coś, co pozwala dziecku rozładować energię, zanim usiądzie do „prawdziwych” zajęć. Badania mówią co innego. Aktywność fizyczna i rozwój poznawczy są ze sobą splecione na poziomie fizjologii mózgu, nie tylko samopoczucia. W kanadyjskiej metodyce, na której opiera się program Maple Bear, ruch jest osią dnia, a nie dodatkiem do niego.

Czego dowiedzą się Państwo z tego artykułu?

  • Ile ruchu dziennie potrzebuje dziecko w wieku przedszkolnym i szkolnym, zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia.
  • Dlaczego pierwsze na świecie zintegrowane wytyczne dotyczące ruchu, snu i bezruchu powstały w Kanadzie.
  • Co badania mówią o związku aktywności fizycznej z pamięcią roboczą, uwagą i nauką języka.
  • Dlaczego ruch rozwija samoregulację i dlaczego to ona, bardziej niż wczesna znajomość liter, zapowiada szkolne powodzenie.
  • Jak ruch jest wpleciony w dzień dziecka w Maple Bear i co rodzice mogą zrobić w domu.

Ile ruchu potrzebuje dziecko?

Światowa Organizacja Zdrowia formułuje to precyzyjnie. Dzieci w wieku od roku do czterech lat powinny spędzać w ruchu co najmniej 180 minut dziennie. U trzy- i czterolatków przynajmniej 60 z tych minut powinno przypadać na wysiłek o umiarkowanej lub dużej intensywności.

Dla dzieci i młodzieży w wieku od 5 do 17 lat, a więc również dla uczniów szkoły podstawowej, wytyczne mówią o średnio 60 minutach umiarkowanej lub intensywnej aktywności dziennie.

W obu przypadkach obowiązuje ta sama zasada: więcej znaczy lepiej. WHO nie wyznacza górnej granicy.

Skąd wzięło się to podejście? Kanadyjskie korzenie

Sama liczba 180 minut ma rodowód australijski. Pierwsze narodowe rekomendacje dotyczące ruchu dla dzieci w wieku od 0 do 5 lat zlecił rząd Australii w 2008 roku, a opublikowano je w 2010. Na nich oparły się później wytyczne brytyjskie i kanadyjskie.

Kanadyjski wkład jest innego rodzaju i to on okazał się przełomowy. W 2017 roku Canadian Society for Exercise Physiology, wspólnie z ParticipACTION i Public Health Agency of Canada, opublikowała pierwsze na świecie wytyczne, które nie traktują ruchu w oderwaniu od reszty dnia dziecka. Aktywność fizyczna, sen i czas spędzany w bezruchu zostały ujęte jako jedna całość, obejmująca pełną dobę dziecka w wieku od 0 do 4 lat. Nad dokumentem pracowały CSEP, zespół HALO przy CHEO Research Institute, wydział wychowania fizycznego i rekreacji University of Alberta, Public Health Agency of Canada oraz ParticipACTION, z udziałem ponad 600 krajowych i międzynarodowych interesariuszy. Całość sprowadza się do czterech słów: sweat, step, sleep, sit.

Model kanadyjski szybko stał się punktem odniesienia. Gdy Australia w 2017 roku tworzyła własne wytyczne dobowe dla najmłodszych dzieci, mogła oprzeć się na badaniach prowadzonych w Kanadzie. Ten sam zintegrowany model przyjęła następnie Światowa Organizacja Zdrowia, tworząc swoje globalne wytyczne dla wczesnych lat życia.

Sednem tego podejścia nie jest liczba minut, lecz filozofia. Ruch, sen i czas w bezruchu to trzy powiązane elementy jednej doby, których nie da się rozpatrywać osobno. To całościowe spojrzenie na rozwój dziecka stoi u podstaw programu Maple Bear.

Co mówi na ten temat nauka?

Systematyczny przegląd badań nad aktywnością fizyczną a funkcjami poznawczymi dzieci wykazał zależność niezależną od wieku. Większa aktywność fizyczna wiąże się z lepszymi funkcjami poznawczymi, przede wszystkim w zakresie pamięci roboczej, pamięci wzrokowo-przestrzennej i elastyczności poznawczej.

Przegląd badań z randomizacją prowadzonych wśród dzieci przedszkolnych prowadzi do podobnych wniosków. Zdecydowana większość badań analizujących wpływ aktywności fizycznej na rozwój poznawczy odnotowała istotne, pozytywne zmiany: w nauce języka, osiągnięciach akademickich, uwadze i pamięci roboczej. Wśród badań oceniających umiejętności motoryczne zdecydowana większość odnotowała istotną poprawę sprawności ruchowej.

Rozwój fizyczny i intelektualny idą więc w parze. Nie konkurują ze sobą o czas w planie dnia.

Ruch uczy samokontroli, nie tylko koordynacji

Najciekawsze pytanie w tej dziedzinie brzmi nie „czy”, lecz „dlaczego”. Odpowiedzi dostarcza badanie przeprowadzone w ramach projektu PLAYCE w Australii Zachodniej. Naukowcy wykazali, że poziom aktywności fizycznej u przedszkolaków był istotnie powiązany z gotowością poznawczą do szkoły. Aktywność umiarkowana i intensywna wiązała się dodatkowo z lepszą samoregulacją, a samoregulacja częściowo tłumaczyła całą tę zależność.

Innymi słowy: ruch nie tylko poprawia dotlenienie mózgu. Uczy dziecko panowania nad sobą. Czekania na swoją kolej w grze. Podporządkowania się zasadom zabawy. Radzenia sobie z frustracją, gdy coś nie idzie po jego myśli.

A samoregulacja, bardziej niż wczesna znajomość liter czy cyfr, jest jednym z najsilniejszych predyktorów tego, jak dziecko odnajdzie się w szkole.

Jak wygląda to w praktyce w Maple Bear?

W naszych przedszkolach i szkołach ruch nie jest oddzielony od nauki. Jest w nią wpleciony każdego dnia, zgodnie z kanadyjską zasadą rozwoju całego dziecka, w której rozwój fizyczny, intelektualny, emocjonalny i społeczny traktujemy jako równorzędne, wzajemnie powiązane filary.

  • Ruch jest wpisany w rytm dnia, nie w osobną lekcję. Bloki pracy przy stoliku są krótkie i przeplatane aktywnością. Dzięki temu dziecko wraca do zadania skoncentrowane, zamiast tracić uwagę po kilkunastu minutach.
  • Codzienny czas na świeżym powietrzu. W przedszkolu dwa stałe bloki zabawy na zewnątrz każdego dnia, średnio około 70 minut ruchu na świeżym powietrzu, niezależnie od pogody.
  • Gry i zabawy z zasadami uczą samoregulacji. Czekanie na sygnał, przestrzeganie reguł i radzenie sobie z przegraną ćwiczą dokładnie te umiejętności, które badanie PLAYCE powiązało z gotowością poznawczą do szkoły.
  • Rozwój fizyczny jest planowany, a nie przypadkowy. Zajęcia wychowania fizycznego są świadomie zaprojektowanym elementem programu i wspierają także rozwój poznawczy. Przykład z sali gimnastycznej: dzieci biegają swobodnie, nauczyciel podaje działanie matematyczne, a zadaniem dzieci jest obliczyć wynik i utworzyć koła złożone z takiej właśnie liczby osób. Ruch łączy się tu z przetwarzaniem informacji liczbowej, dokładnie tak, jak opisują to cytowane wcześniej badania.
  • Sprawność ruchowa jest jednym z obszarów, które obserwujemy i opisujemy rodzicom. Rozwój motoryczny traktujemy tak samo poważnie jak postępy językowe czy matematyczne.

To podejście, zakorzenione w kanadyjskiej metodyce, traktuje ciało i umysł dziecka jako jeden, współpracujący system. W pierwszych latach życia dokładnie tym są.

Co rodzice mogą zrobić w domu?

Wspieranie rozwoju poznawczego przez ruch nie wymaga zorganizowanych zajęć sportowych. Wystarczy codzienna, aktywna zabawa.

  • Zabawy z zasadami. „Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy” czy gra w klasy angażują tę samą umiejętność hamowania impulsu i czekania na sygnał, którą badacze powiązali z lepszą gotowością poznawczą do szkoły.
  • Codzienny ruch, także na świeżym powietrzu. WHO podkreśla, że więcej aktywności zawsze oznacza więcej korzyści. Nie ma górnej granicy.
  • Ograniczenie długiego siedzenia. Nawet krótkie przerwy na rozciągnięcie się czy podskoki pomagają dziecku utrzymać koncentrację przy stole.
  • Wspólna aktywność rodzica i dziecka. Spacer, rower, taniec w salonie. Buduje nie tylko sprawność, ale i więź, która sama w sobie wspiera rozwój emocjonalny.

Co z tego wynika dla rodzica?

W pierwszych latach edukacji każdy bieg, skok i mecz to nie przerwa od nauki. To sama nauka. Dziecko, które biega, skacze i gra w grupie, jednocześnie buduje sieci neuronalne odpowiedzialne za pamięć, uwagę i samokontrolę.

Dla rodziców szukających środowiska, w którym rozwój fizyczny i intelektualny nie konkurują o czas w planie dnia, to różnica fundamentalna. W Maple Bear ruch nie jest nagrodą za dobrze odrobione zadanie ani sposobem na rozładowanie energii przed lekcją. Jest częścią programu, tak samo zaplanowaną jak nauka czytania czy matematyka.

O autorze

Bartłomiej Zelek jest absolwentem wychowania fizycznego i nauczycielem wychowania fizycznego w Maple Bear Kraków. Posiada licencję trenerską UEFA A, od ośmiu lat pracuje jako trener młodzieży w renomowanej akademii piłkarskiej. Ukończył studia podyplomowe z neurodydaktyki z elementami mentoringu i coachingu, obecnie kończy studia magisterskie z psychologii.

Źródła

  • WHO Guidelines on Physical Activity and Sedentary Behaviour, who.int
  • Canadian 24-Hour Movement Guidelines for the Early Years (0 do 4 lat), csepguidelines.ca
  • Okely A.D. i in., The Australian 24-Hour Movement Guidelines for the Early Years (Birth to 5 Years), BMC Public Health, 2017, DOI: 10.1186/s12889-017-4867-6
  • Physical Activity and Cognitive Functioning of Children: A Systematic Review, PMC5923842
  • Effects of Physical Activity on Motor Skills and Cognitive Development in Early Childhood: A Systematic Review, PMC5745693
  • The Relationship between Physical Activity, Self-Regulation and Cognitive School Readiness in Preschool Children (PLAYCE), PMC8619721